Optyka

Wyposażenie gastronomii

Krótka historia okularów

Znane niegdyś jako „kamienie do czytania”, lub „krążki do oczu” swoimi korzeniami sięgają aż V wieku. I choć za ich wynalazcę uznaje się arabskiego uczonego Alhazenowa żyjącego na przełomie X i XI wieku prawdopodobnie już dużo wcześniej korzystali z ich cudownych właściwości Chińczycy. Jednak oficjalnie za kolebkę okularów uznaje się Włochy, gdzie w 1317 roku pojawiły się we wzmiance jako „oglarios de vitro”. To od tej daty rozpoczęła się masową produkcja okularów. Przyczynił się do tego skrybowie przepisujący manuskrypty świętych ksiąg oraz wynalezienie druku w 1450 roku. Wczesne soczewki korygujące były prawie na pewno wytwarzane z kryształów górskich lub berylu połączone ze sobą formą mostka lub zawiasu. W Chinach oprawki wykonywano ze skorupy żółwia, miała ona zapewnić szczęście i dobrobyt noszącemu. Dopiero w latach 1720 - 1730 doczekały zauszników. A to za sprawą Edwarda Scarletta, który wpadł na pomysł, aby do oprawek dołączyć sztywne pręciki zakończone dużymi pierścieniami przylegającymi do skroni. W tym samym czasie monokle cieszyły się dużą popularnością, funkcjonował również model face – a – main przeznaczony dla kobiet. Zamiast na nosie trzymano go za formę rączki różnej długości.